eMoSHiT

Bereid je voor op veel woorden

en nog meer gevoelens

more

MIJN TUIN.

Zita Theunynck // dinsdag, 3 mei 2016


Ik woon in Antwerpen tezamen met mijn lief en … niemand eigenlijk, nope geen katten, honden, noch kinderen.
Gewoon wij twee, in een klein huisje zonder tuin.

ZONDER TUIN? (dit ben jij)

Ja, zonder tuin. (dit ben ik)

Ah, maar dan wel met een terras? (dit ben jij nog eens, je vindt het gek dat we geen tuin hebben, begrijpelijk)

Nee, ook niet met een terras.

Jij: Ik bedoel, zoiets klein, waar je een stoeltje op kan zetten, een koer ofzo? (ik weet het, het is moeilijk te vatten)

Ik: Nee, ook dat niet.

Jij: Ah. (hier valt de conversatie stil, dat is niet erg, ongemakkelijk stiltes zijn nu ook weer niet zo erg)

Nu door al die vragen begint een mens zelf na te denken (je kent mij hé): ‘Ik heb inderdaad geen tuin’;’Misschien is dat toch een probleem?’ en ‘Da’s waar, waar moet mijn afval staan?’. Lap, bijna een existentiële tuincrisis. Maar toen heb ik mezelf gekalmeerd en na een halve dag (het kan iets minder zijn) logisch nadenken, ben ik tot de conclusie gekomen dat de wereld mijn tuin is.

Ik leg het even uit:

  1. Een tuin is een afgesloten buitenruimte die aansluit op een huis.
  2. Mijn huis heeft geen specifiek afgesloten buitenruimte voor mij alleen.
  3. Maar mijn huis sluit wél rechtstreek aan op de wereld (eureka lampje invoegen).
  4. Daarom is de wereld mijn tuin.

Snapte? Dus alles is mijn tuin.

Een veld met een mooie bank langs de kant van de autostrade. Mijn tuin.
Park Spoor Noord, dat is wel vaak mijn tuin.
De tuin van mijn zus: mijn tuin.
De living van een vriendin (ja zelfs, binnenruimtes kunnen tuinen zijn, het gaat allemaal om de geestelijke toestand). Mijn tuin.
De dageraadplaats, ook een zeer degelijke tuin.
Deze plek, een paar maanden geleden mijn tuin.
Of deze plek, een jaar geleden mijn tuin. Aan-rader.

 

Toch nog een vraagske: mag ik uw tuin ne keer lenen?
Of ge moogt mij ook altijd in uw tuin uitnodigen.
Ik breng heerlijke wijn mee, uit één van mijn tuinen, wat kan ik zeggen.
En wie weet schrijf ik er hier nog wel iets over.

Want vergis je niet, het feit dat ik geen vastomlijnde tuin heb, betekent niet dat ik niet van tuinen hou.

 

Wij denken dat jij deze artikels ook wel leuk gaat vinden

Zita Theunynck

Over Zita Theunynck

Zita schrijft als scenariste voor televisie. Voorlopig toch, met televisie weet je nooit. In haar vrije tijd, stuurt ze graag lange sms'en naar haar vrienden en probeert ze een recept te vinden waarmee ze zo'n blok tofu eindelijk lekker klaar kan maken. Of ze zit voor televisie pindanootjes te freten, dat kan ook. Zita heeft deze bio geschreven op de trein net voor ze moest afstappen. Ze hoopt dat dit niet opvalt.'

2 reacties op “MIJN TUIN.

  1. Catherine schreef:

    Wat is er dan aan de achterkant van je gelijkvloers?
    Zijn daar geen ramen?
    Staat daar meteen een ander huis?
    Intrigerend, zo’n tuinloze situatie.
    Je mag steeds in mijn tuin komen vertoeven of camperen.
    Hij is 50 are. Dat is soms ook een probleem.

    1. Zita Theunynck schreef:

      Nee, daar zijn geen ramen! Dat is gewoon een totaal blinde muur. Raar hé? En het triestige is: daarachter zit een tuin! Alleen, die is niet van ons. Ons huis heeft zich ooit in zijn geschiedenis zwaar laten schuren wat betreft het uitdelen van stukken tuin in Borgerhout. 50 are: dat is een wereld op zich. Ik hoop ooit eens af te kunnen komen naar jouw tuin. 🙂

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.