eMoSHiT

WANT VERSTANDIGE BLOGS MET NUTTIGE TIPS

zijn er al genoeg

more

Elke dag wel iets: 30

Sara Theunynck // dinsdag, 1 oktober 2019


COLRUYT

Vandaag was ik nog eens in een Colruyt. Colruyten hebben een speciale plek in mijn hart omdat ik er ooit eens een vakantiejob deed. Ik was 21 en laten we zeggen dat ik nog niet echt veel van de wereld wist. De Colruyt was een kennismaking met allerlei soorten mensen en manieren van leven. En ook een kennismaking met soorten chips, soorten kaas, soorten peren, soorten koffie.

Het was een leerschool waar ik op de een of andere manier nog vaak aan denk en waar ik véél geleerd heb.

Ik heb geleerd hoe je met de karren van de Colruyt wél goed kan rijden, hoe je boodschappen zonder rugpijn van de ene naar de andere kar overlaadt en waar de Maraschino-kersen staan. Wat er gebeurt aan de achterkant van de Colruyt en waarom de radio enkel mag opstaan wanneer de winkel niet open is.

Ik heb geleerd dat vriendelijk zijn heel weinig moeite kost en waanzinnig veel oplevert, of je nu klant bent in een winkel of er werkt. En ik heb dat ook verplaatst naar de rest van het leven. Niet dat ik daarvoor geen vriendelijke meid was, maar daar heb ik gemerkt wat de impact is van vriendelijk zijn.

Ik leerde dat sommige mensen een raar en belachelijk ontzag voor je koesteren omdat je aan de universiteit studeert. Maar ook dat dat geen klop uitmaakte in de Colruyt. Iedereen deed er alles. Iedereen hielp mekaar. En plaagde mekaar. Pas toen ik ook geplaagd werd, voelde ik me deel van ‘mijn’ Colruyt.

Ik leerde dat ik pauzes afroepen op het Colruyt-intercom-systeem het graafste ooit vond, man, had ik toen het gevoel dat ik het nieuws aan het lezen was op CNN.

Ik leerde, zoals ik al zei, fruit- en groentesoorten uit mekaar houden. Vorig jaar won ik met die kennis een quizronde. Ik ben nog altijd trots.

Ik leerde dat de lelijkste supermarkt ever een biotoop is, een eigen ecosysteem, een land. En ik moet zeggen: wanneer ik er af en toe een binnenstap, voel ik dat nog altijd, Colruyt forever, ik. (terwijl ik daar bijna nooit winkel, want in onze buurt zijn vooral andere winkels, sorry Colruyt, voor mijn wekelijks bedrog)


Sara Theunynck

Over Sara Theunynck

Sara is een vrouw (shit) van 34. Ze moet er nog aan wennen dat ze nu volwassen is. Ze houdt veel van rare dierenmetaforen. Ze probeert zich minder te haasten en meer IN HET MOMENT te leven. Dat is supermoeilijk, maar wel al makkelijker dan vroeger. Ze koestert kleine overwinningen en probeert niet altijd boos op zichzelf te zijn wanneer DE dingen niet lukken. Ze heeft een zoon en kan daar maar moeilijk over zwijgen. Ja, sorry.

4 reacties op “Elke dag wel iets: 30

  1. Tina schreef:

    Maar WAAROM mag de muziek dan enkel aan als de winkel toe is? Want dat wil ik nu ook wel weten 😉

    1. Sara Theunynck schreef:

      Omdat ze dan geen Sabam moeten betalen om muziek uit te zenden, hebben ze mij toen verteld. En dat is een zotte besparing. Net als karren zonder muntsloten, dat kost ook gewoon minder in aankoop.

  2. Goofball schreef:

    Ik heb me laten vertellen dat de witte lijnen tussen de parkeerplaatsen ook standaard wat smaller zijn dan gebruikelijk , wat op alle parkings tesamen een mooi bedrag aan verf uitspaart.

    en dat de WC’s geen deksels hebben?…ook nutteloze kost.

    maar ik weet het maar van horen zeggen.

    1. Sara Theunynck schreef:

      Dat zou echt wel kunnen. En volledig binnen de Colruyt-logica passen. Dat van die wc’s herinner ik me niet meer 🤔

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.