eMoSHiT

Bereid je voor op veel woorden

en nog meer gevoelens

more

Elke dag wel iets: 91

Sara Theunynck // maandag, 16 december 2019


We zitten met een fase. De fase is bestaat uit ‘nee’, ‘zelf’ en ‘van mij’. Dat is een fase die je van heel ver kan zien aan komen wandelen, maar waarvan je ook denkt: misschien neemt die fase een bocht en wandelt die niet recht op ons af, maar gewoon langs ons, snapje? Want je denkt, hij is al twee en hij zegt wel eens ‘nee’. Zou dit het dan zijn? Hebben we een peuter ‘light’ gemaakt? Zou het? Zou het?

Je twijfelt. Want rondom zien je regelmatig twee- en driejarigen volledig als gesmolten plasjes woede, frustratie en intense droefheid op de grond liggen. Je hoopt stiekem. Maar je durft niet echt voluit gaan in die hoop. Snapje?

Omdat je misschien ergens wel beseft dat die fase sowieso gaat komen. En plots dan echt daar is. Die fase die je in toddler-memes ziet, waarin tweejarigen als extreem (en uiterst hilarisch) onredelijk worden voorgesteld.

http://hurrahforgin.com/2015/01/22/change/

Deze fase. Die waarvan je denkt dat die vast overdreven is, een beetje expres in het belachelijke getrokken, omwille van het humor-potentieel.

Die fase is echt. Van nul naar opera level drama omdat we niet nog een keer door een tunnel gaan rijden, wanneer we net de tunnel uitgereden komen. De banaan die de angry side eye krijgt omdat die in twee is en niet gewoon heel. Zoals alle bananen zouden moeten zijn. Het onrecht. Het op de grond moeten liggen omdat je zonder vragen zijn jas hebt opengeritst.

Ik vind het fascinerend. En stiekem ook een beetje grappig (ik zit’m niet uit te lachen hè, ieder zijn emoties, allemaal evenveel recht op). Het is wennen, het is raar, het is een soort van afscheid van de baby die hij al niet meer echt was en nu nog minder, maar het is ook werkelijk hilarisch. En een fase.

Sara Theunynck

Over Sara Theunynck

Sara is een vrouw (shit) van 34. Ze moet er nog aan wennen dat ze nu volwassen is. Ze houdt veel van rare dierenmetaforen. Ze probeert zich minder te haasten en meer IN HET MOMENT te leven. Dat is supermoeilijk, maar wel al makkelijker dan vroeger. Ze koestert kleine overwinningen en probeert niet altijd boos op zichzelf te zijn wanneer DE dingen niet lukken. Ze heeft een zoon en kan daar maar moeilijk over zwijgen. Ja, sorry.

2 reacties op “Elke dag wel iets: 91

  1. Goofball schreef:

    Ik vind die peuter/kleuter drama’s soms zo aandoenlijk. Ze zijn zo om op te eten terwijl ze met dat hele mini lijfje geen blijf weten met die emoties. Je moet het soms negeren omdat het nergens op slaat , je mag er niet mee lachen maar ik wil ze vaak gewoon heel hard knuffelen met grote smile (…maar daar zijn ze op dat moment dus niet blij mee).

    1. Sara Theunynck schreef:

      Echt hè. Dat is zo schoon en zo aandoenlijk maar je moet ze ook als mensjes serieus nemen. 😏

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.